Kroniek over het jaar 2016

Orthodoxe Jongeren in Nederland (OJN)


Op 8-9-10 April mochten we een groepje orthodoxe jongeren verwelkomen die hier hun 'asten-weekend' hebben gehouden. Bijzonder om te zien hoe jongeren 'verstrooid' uit alle hoeken van Nederland, en uit verschillende jurisdicties, hier een band smeden en elkaar aanmoedigen en versterken in het vormen van hun eigen 'orthodoxe identiteit' temidden van een seculiere samenleving. Ze hadden een divers en sprankelend programma, prachtig weer, kampvuur, namen deel aan en zongen mee in de diensten. Erg fijn dat met het nieuwe bestuur een nieuwe generatie jongeren de fakkel heeft overgenomen.
Voor meer foto's : Foto's ojn -weekend
Of op de facebook pagina van OJN: facebook ojn

nieuwe website
Achter de schermen werd er in de eerste maanden van het jaar hard gewerkt aan een nieuwe website. Meerdere mensen helpen ons met hun kennis, kunde, ideeën, waarvoor onze dank. In het bijzonder aan de webmaster met zijn engelengeduld en aan hegoumena Macrina van het klooster van de h. Johannes de Voorloper in Den Haag die toestemming gaf de teksten en illustraties van het heiligenjaar digitaal te publiceren op onze website.

het nieuwe dak
Ook achter de schermen wordt er druk nagedacht en geschetst over de renovatie van het dak (asbest-sanering) van kapel en archondariki, en een mogelijke kleine uitbreiding van de entree's naar de narthex, klokkentoren en sacristie/kiosk. Wordt vervolgd.

Moeder Maria geboren voor de eeuwigheid

Op 24 juni is in alle rust overleden onze moeder Maria.


rouwkaart Nederlands (pdf)

condolence card English (pdf)

Ἀναγγελία ἐκδημίας Ἑλληνικά (pdf)



Het citaat op de rouwkaart:

“Schenk ons dat wij nog intenser aan U mogen deelhebben,
in de avondloze dag van Uw Koninkrijk.”


komt uit de 9e ode van de Metten-canon van Pasen,
een klein voorbeeld van het vele vertaal- en revisie-werk van m. Maria ...

Begrafenis

Op 28 juni heeft de begrafenis plaatsgevonden van M. Maria.
Wie de teksten van de begrafenis-dienst misschien nog eens rustig wil lezen, bidden, zingen:

begrafenis van een moniale (pdf)

De tekst van de toespraak van de Metropoliet:

rouwrede Moeder Maria - NL (pdf)
discours funebre Mere Maria - FR (pdf)
ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑΣ ΜΑΡΙΑΣ - GR (pdf)
Eulogy Mother Maria - ENG (pdf)



nog enkele foto's vindt u hier:
foto's begrafenis

Nieuwe abdis

Op 2 augustus jl. vond de gedachtenis-dienst plaats ter ere van de 40e dag van het ontslapen van m. Maria. Ook was het de dag dat de communauteit een nieuwe abdis verkoos: zr. Johanna - die we nu aanspreken met moeder Johanna - is op maandag 15 augustus jl. door onze Metropoliet gewijd en geïntroniseerd als de nieuwe abdis van het klooster. Een kort verslag en enkele foto's van deze vreugdevolle plechtigheid zijn te zien op de site van het exarchaat: intronisatie.

Teksten van de gebeden van de intronisatie-dienst: intronisatie abdis (pdf)



Ook willen iedereen heel hartelijk danken voor alle gebeden, steun en troost, brieven en kaarten, aandacht en stilte, betrokkenheid en hulp bij de ziekte en het ontslapen van onze dierbare en geliefde m. Maria.

Wij kunnen niet iedereen persoonlijk bedanken, maar we menen deze woorden vanaf deze site wel uit het diepst van ons hart voor u allen!

Wij kijken terug op een wonderlijk troostrijke en gezegende periode waarin een grote kring mensen heeft meegeleefd en waarin we hebben mogen ervaren hoezeer m. Maria, maar ook dit klooster als zodanig, een belangrijke plaats inneemt in de harten van velen: en mede daarom kunnen we nu ook in alle rust en vertrouwen de toekomst tegemoet zien - met m. Johanna als de nieuwe abdis: een nieuw hoofdstuk in onze voortgaande kloostergeschiedenis.



Kloosterfeest

Afgelopen 10 september vierden we voor de 28e keer het kloosterfeest. Naar schatting zo'n 600 gelovigen waren samengekomen voor de Goddelijke Liturgie, die werd voorgegaan door onze metropoliet zijne Eminentie Athenagoras, in concelebratie met meerdere priesters. Op deze dag nemen 'traditioneel' Griekse zangers het koor over van de zusters, die links en rechts alles 'in goede banen' proberen te leiden ... Groot was onze vreugde toen we hoorden dat ook onze vriend Antonis Tarlizos uit Antwerpen kwam zingen. Antonis heeft de laatste jaren intensief met m. Maria samengewerkt om Nederlandse teksten op byzantijnse melodie te zetten. Toen om en om Grieks en Nederlands, in een harmonieus geheel en heel goed verstaanbaar, ook buiten door de luidsprekers klonk, was onze vreugde groot, zeker ook in verbondenheid met m.Maria, die zeker in de vreugde mee-deelde!!



Na de dienst volgde de artoklasia, de feestelijke broodwijding.



Voor veel gelovigen was het ook een (eerste) gelegenheid voor een bezoek en gebed aan het graf van m. Maria.
Haar stralende aanwezigheid - die we nu moeten missen - was toch zeker voelbaar, niet in het minst in het stralende, zonnige weer op deze septemberdag!



Dank aan allen die hebben meegeholpen. Ook voor alle gulle gaven!
Het was een grote vreugde dit feest van de Alheilige Moeder Gods zo samen te mogen vieren.



nog enkele foto's vindt u hier:
foto's kloosterfeest

Klein concert

‘zomaar’ op zondagmiddag 27 november hadden we een klein concert in het klooster, uitgevoerd door de (jonge) bewoners van ‘Op Herme’.

Op Herme is een groot huis met plaats voor pleegkinderen in Ell, die samen zorgen voor heel veel dieren, geleid door Veronika en Rosalinde Jong, vrouwen met een groot hart (die we leerden kennen in de tijd van de kippen-onderduik...) . ‘Op Herme’ is toevallig net zo oud als ons klooster - ook zij zijn begonnen in 1989 - en wonen meestal met zo’n tien tot twaalf kinderen/jongeren in hun huis.

Zorgen voor en omgaan met dieren, zo leert hun ervaring, zijn een heel goede manier om jezelf te ontwikkelen, verantwoordelijkheid te leren, te groeien in liefde, en soms wonden te helen. Daarnaast zijn creatief bezig zijn en muziek (leren) maken vaste ingrediënten van het dag-programma in ‘Op Herme’.

Het werd een prachtige middag samen. Muziek, verhaaltjes en tot slot het Ave Maria bij het graf van m. Maria.

Heel veel dank aan iedereen!!

Wie wil helpen:
‘Op Herme’
Baldersstraat 1
6011 SK Ell
Telefoon: 0495 552 454
ANBI-IBAN : NL TRIO 0391050036

voorlopig:
www.opherme.com

t.z.t:
www.opherme.nl

.. en naar aanleiding van dit klein concert...

... leren we Ruud Merx kennen, de animator van het gezelschap dat op 27 november jl. hier een muzikale middag verzorgde: hij begeleidt op de piano, en praat de onderdelen vrolijk aan elkaar, zijn vrouw Lin is de viool-lerares van de kinderen...

... de week voor kerst kreeg hij tijdens een toernee met André Rieu's orkest waar hij en Lin deel van uitmaken, plotseling een hartaanval, en op 22 december is hij overleden, 47 jaar oud. We bidden voor hem, Lin, hun beide kinderen, de vrienden van Op Herme: Veronika (de schoonmoeder van Ruud) en de kinderen bij haar in huis.

... we denken terug aan dat heel speciale moment bij het graf van m. Maria - in de stilte na het prachtig gezonden 'Ave Maria' brengen wilde ganzen ons een groet, "ze vliegen in de vorm van een A en een V", fluistert Veronika ... moge de Moeder Gods allen in het gemis troosten!

ruud merx

you tube

Eeuwige gedachtenis!




Kroniek over het jaar 2015

gastvrijheid
Vanaf het prilste begin van het klooster hebben we gasten kunnen ontvangen. De omstandigheden waren in de eerste jaren zeer eenvoudig ;-) maar dankzij hulp van velen konden langzamerhand oude stacaravans en afgetimmerde kamertjes (met soms een muisje) vervangen worden door een gastenverblijf; eerst in het huisje op de Vlosbergweg, later in ons nieuwe gastenverblijf op eigen terrein (2005). We hebben gemiddeld ongeveer 500 overnachtingen per jaar. Bijzonder was het om dit jaar gastvrijheid te mogen verlenen aan een trainingsweekend van enthousiaste aspirant-kampleiders voor het Orthodoxe Zomerkamp.

vader Silouan voor de eeuwigheid geboren
Op 19 april dit jaar overlijdt vader Silouan. Jarenlang diende hij ieder weekend in het klooster. Eerst op de zon- en feestdagen, later - toen zijn parochie in Eindhoven groter werd - kwamen hij (en mat. Odette) iedere vrijdagavond naar het klooster om op zaterdag voor te gaan in de Goddelijke Liturgie. In het bijzonder denken we terug aan de tijd dat we jaarlijks samen het feest van de h. Silouan met een nachtvigilie vierden. Eeuwige gedachtenis!

achter-entree
Ten behoeve van de nieuwe aanbouw achter het zusterhuis enkele jaren terug, moest een bouwoprit gemaakt worden. Toen de bouw klaar was bleek die extra oprit wel praktisch te zijn, maar dit hoekje van het kloosterterrein lag er sindsdien wat verwaarloosd bij: puin, boomstronken en brandnetels etc. Op een klein verhard gedeelte parkeerden (manoeuvreerden) we de auto's, maar die stonden juist onder de takken waar duiven zo graag zaten. Dit voorjaar pakken we ook dit hoekje aan: vriend Stavros spit een stuk tuin om waar we bessenstruiken planten, en aan de andere zijde wordt de verharding uitgebreid door buurtgenoot Wim, en verrijst een heuse carport; achternicht Teddy met groene vingers ontwerpt en beplant een bloemenperk, trouwe vrijwilliger Hans verwijdert de oude schapen-omheining en veel andere 'rommel'. Het is onherkenbaar!

renovatie kapel Hodigitria
Zon, wind en regen hebben de kapel van de Moeder Gods Hodigitria de laatste jaren doen lekken en de houten wanden doen verrotten. Deze kapel langs de parkeerplaats is toegewijd aan de ikoon van de Moeder Gods Hodigitria, dat is de Moeder Gods die de weg wijst, d.w.z. die wijst naar Christus, de Weg. Dit jaar na Pasen was het zover - dank zij de vele giften - dat we de kapel grondig konden laten renoveren. De buitenkant is nu van verduurzaamd hout, dat wel jarenlange regen en wind moet kunnen doorstaan. Om vijf uur 's middags waren de timmerlui klaar en vertrokken. Op hetzelfde moment kwam de orthodoxe priester vader Iskander (Alexander) uit Toronto aan, met zijn vrouw Debora en dochter Jessica. Als cadeau voor het klooster hadden ze twee mooie opgeplakte ikonen meegebracht: een ronde Pantokrator en een Moeder Gods Hodigitria, beide kopieën van grote ikonen in hun grote kerk in Toronto. Vol verbazing en dankbaarheid brachten we de nieuwe ikonen naar de nieuwe kapel! De Moeder Gods is precies het goede formaat voor de analooi, en de Pantokrator past precies hoog in de koepel!
Maar toen kwam er nog een staartje:...
Bij het beplakken van de bovenste raampjes met anti-UV-folie valt zr. Andrea lelijk van de trap. Dat lijkt ernstig, met gebroken arm en jukbeen, maar gelukkig houdt ze er niets aan over. God zij dank!

klik om te vergroten
tuin
Al weer heel wat jaren komt onze oude bekende Toontje uit Ommel in het vroege voorjaar peultjes poten, die hij zelf al heeft voorgekweekt. Zo ook krijgen we jaarlijks van 'een bekende van een bekende' een hele doos met poot-preitjes. Op wisselende percelen krijgt dit een plaats. Een groot deel van het jaar kunnen wij en onze gasten verse, onbespoten groente eten uit eigen tuin. Wat niet direct gebruikt wordt, gaat naar de kelder, de vriezer of wordt ingemaakt. Het maakt ons enorm dankbaar!

Afrika
Deze zomer krijgen we bezoek van zuster Thavoria uit Oeganda. Zij komt kijken hoe een klein kloostertje in een niet-orthodox land functioneert, en legt contacten met verschillende orthodoxe parochies ter ondersteuning van hun klooster met weeshuis in Oeganda. Heel bijzonder hoe zij op haar bescheiden manier meeleeft, meehelpt en ons deelgenoot maakt van haar leven in Afrika.

novice
Eind augustus komt de Zweeds-Engelse Susanna 'logeren-om-misschien-te-blijven'. Welkom in ons midden! We bidden om wijsheid en kracht bij deze 'ingrijpende' keus, die lang niet door iedereen zo gemakkelijk begrepen wordt.

nieuwe bouwplannen?!
Vóór het jaar 2024 moeten asbestdaken zijn gesaneerd. De kapel en de ontvangstruimte ernaast (archondariki), een voormalige kippenschuur, hebben een dak met asbestplaten. Graag zouden we van deze gelegenheid gebruik maken om het dak beter te isoleren. Hoe eerder hoe beter, want in de winter hebben we hoge stookkosten en in de zomer is het in de kapel (direct onder het dak) vaak tropisch heet. Daarnaast zijn ook de muren en kozijnen van de kapel toe aan groot onderhoud: ook daar hebben we dan de mogelijkheid voor betere isolatie en ventilatie. Het interieur van onze - inmiddels zo geliefde - kapel zouden we het liefst intact laten. Inmiddels hebben we contact met de architect en aannemer hoe zoiets zou kunnen, en hoeveel dat dan zou moeten gaan kosten... wordt vervolgd...



Kroniek over het jaar 2014

bezoek van de Oecumenisch Patriarch - 26 april 2014
Op uitnodiging van de Oud-Katholieke Kerk van Nederland bracht Zijne Alheiligheid Bartholomeos I, patriarch van Constantinopel, van 23 tot 27 april 2014 een bezoek aan Nederland Dit bezoek stond in het teken van de warme banden tussen beide kerken. Belangrijk thema tijdens het bezoek van de patriarch was de verbinding tussen geloof en het maatschappelijke vraagstuk van duurzaamheid. De patriarch hield op 24 april in Utrecht de Achtste Quasimodolezing, met als titel Faith and Environment: an inspirational perspective. Op 26 april aan het eind van de middag kwam de patriarch naar ons klooster in Asten voor de Vespers.





De tekst van de toespraak van M. Maria vindt u hier: in het Nederlands of in het Engels

Voor een veel meer foto's van dit bezoek zie: Foto's van het bezoek van de patriarch in Asten



nieuwe ikonen
Het heeft lang geduurd, heel lang, maar nu is een grote wens in vervulling gegaan: de ikonen van de Apostelen op de ikonostase zijn in deze Grote Vasten klaar gekomen en hebben de voorlopige reproducties vervangen.


links de reproducties, rechts de nieuw geschilderde ...


12 apostelen gaan moeilijk op een foto ...

kapel H. Serafim
Beeldhouwer Serafim Oddens heeft bij ons niet alleen met zijn schoonzooon Marcel Noordzij de leiding gehad bij het timmeren van de wanden en ikonostase van onze kapel in 1989, maar hij heeft ook in 2003 het prachtige houtsnijwerk gemaakt van de ikonostase (samen met onze zuster Thais). In de zomer van 1991 heeft hij de kapel van de Heilige Serafim gebouwd. Op 9 april 2014 kwam hij onverwacht met een verrassing: een relief van de H. Serafim voor de nis boven de deur van de kapel! Heilige Serafim, bid voor ons.



restauratie voltooid
Op 10 april was het zover: de gerestaureerde ikoon van de Moeder Gods kon terug naar de nis boven de deur van het gastenverblijf, nu met onder andere nieuw bladgoud. Met dank aan de (hulp)vaardige vader Athanase die juist op bezoek was!







Kroniek over het jaar 2013

Liturgische teksten online
Enkele liturgische teksten die in het klooster gebruikt worden, zijn online gezet. Als eerste project is het complete Triodion beschikbaar in pdf-formaat. Ieder die wil kan deze teksten downloaden en/of uitprinten. De teksten blijven ook gewoon in boekvorm bij ons te koop, in verschillende formaten geprint en gebonden in ringbandjes. Zie voor meer informatie in het menu: Liturgische teksten online.

nieuwe metropoliet
De Heilige Synode van het Oecumenisch Patriarchaat van Constantinopel heeft op 27 november 2013 het ontslag aanvaard van metropoliet Panteleimon van België, dit om gezondheidsredenen. Vervolgens werd bisschop Athenagoras (Peckstadt) verkozen tot nieuw metropoliet van België en exarch van Nederland en Luxemburg.

renovatie
Voor de zusters en de gasten is nu ook de refter, de eetkamer, opgeknapt. Ook hier is nu een leemsteen-kachel geplaatst (hout-gestookt), die het oude voorhuis droog en warm houdt. Als laatste grote aanwinst kunnen we nog de zonnepanelen noemen, die eind november 2013 geplaatst zijn. Hiermee kunnen we een flink deel van ons elektriciteitsgebruik terugwinnen.

Dank aan alle gevers, alle vrienden en kennissen, van wie de vele kleine en grotere giften dit mogelijk gemaakt hebben.




Kroniek over het jaar 2012


nieuwbouw zusterhuis in gebruik
Dit afgelopen jaar was vooral een rustig jaar, na alle bouwactiviteiten van de vorige jaren. De mooie nieuwe aanbouw is na de inwijding op 21 november 2011 langzaam maar zeker in gebruik genomen. De boeken zijn verhuisd naar de bibliotheek, zodat er nu volop ruimte is in de voorkamer, die refter [eetkamer] is geworden voor de zusters en onze gasten. De vroegere refter is nu atelier, waar de ontelbare ikonen worden opgeplakt voor de kiosk. Ook het nieuwe ikonenatelier is in gebruik genomen, op het ogenblik wordt er gewerkt aan de rij Apostelen voor de ikonostase. Dit was al een jaren oud plan, tot nu toe hebben we het met de reproducties moeten doen. Ook is een oude wens in vervulling gegaan: er is een aparte kleine bakkerij ingericht, speciaal voor de prosfora's en brood.

vertaalwerk
Een mijlpaal werd bereikt door het klaarkomen van de nieuwe uitgave van de Liturgie van de H. Johannes Chrysostomus. Er is de afgelopen jaren intensief samengewerkt door ons klooster met de geestelijkheid van de Russisch-orthodoxe parochie in Amsterdam. Het resultaat is een consensustekst. Dat wil zeggen: waar de grondtekst - het Grieks en de Slavische vertaling - overeen komen, is één Nederlandse vertaling gemaakt. Er komen wel twee losse uitgaven, omdat de nu in gebruik zijnde Slavische tekst in een zeer klein aantal punten afwijkt van de nu in Griekenland gebruikte tekst. Dit geldt vooral voor de rubrieken. In ons klooster zijn door de laatste jaren heen de meeste veranderingen geleidelijk al ingevoerd, zodat het verschil niet zo opvalt. Dank zij een nieuwe computer en een goede printer zijn er nu ook keurige liturgieboekjes met Grieks naast Nederlands gemaakt. Tot nu toe zijn al onze uitgaven in ringbandjes, omdat er nog steeds gewerkt wordt aan aanvullingen. Ook aan de vele andere kerkboeken wordt steeds gewerkt: zonder dat er op dit moment nieuwe vertalingen zijn, wordt de lay-out verbeterd en de rubrieken.

een gerenoveerde keuken
In plaats van de meer dan 25 jaar oude, uit elkaar vallende kastjes, waar af en toe zelfs muizen in te vinden waren, genieten we nu van een nieuwe, schone en handige inrichting, waar met plezier gekookt kan worden voor de zusters en voor bijna altijd wel enkele mee-etende gasten.

Goddelijke Liturgie
Maar het belangrijkste voor ons en voor de bezoekers zijn natuurlijk de kerkdiensten met de Liturgie-vieringen. We zijn de verschillende priesters heel dankbaar dat zij de moeite nemen om helemaal naar Asten te komen! Bijna altijd kunnen we op donderdag- en zaterdagochtend de Liturgie vieren. Ook de grote feesten zoals Kerstmis, Theophanie en Pasen zijn voorzien.

Dank aan allen, die door gebeden, belangstelling, financiële steun of door te komen helpen, dit klooster mogelijk maken.




Kroniek over het jaar 2011

Een bewogen jaar ....

Bij het begin van het jaar leek alles nogal rustig. Er was weinig geld in het bouwfonds en het was te voorzien dat er voorlopig niet verder gewerkt zou worden aan de nieuwe aanbouw.

Hoewel wij tamelijk honkvast zijn, kregen we het verzoek van bisschop Athenagoras om eind januari op het feest van de Drie Hiërarchen te komen zingen in Hasselt, waar de vrij nieuwe parochie nog niet veel koorleden heeft. Doel was ook dat bisschop Athenagoras graag wilde dat de parochianen een keer onze muziek zouden horen, Nederlands op eenvoudige Griekse melodieën. Er moest in de daarop volgende maanden nog wel over nagedacht worden, maar uiteindelijk is in Hasselt besloten dat langzaam maar zeker, door de jaren heen, enkele Griekse melodieën de Slavische zullen vervangen. Dit was voor ons een aansporing om nu zelf ook weer iets verder te gaan met het instuderen van Griekse melodieën.

Tegen alle verwachtingen in kwamen er in dit jaar toch weer veel giften binnen voor het bouwfonds, zodat er toch verder gewerkt kon worden aan de afwerking van de grote nieuwe aanbouw: de vloeren werden gelegd, elektra aangesloten, radiatoren en sanitair kwamen klaar en de trappen werden geplaatst. Ook werd alles prachtig geschilderd, buiten en binnen. Aan het eind van het jaar kon zelfs een nieuwe HR c.v. ketel worden aangesloten, die de heel oude, niet zuinige, ketel vervangt.

Hoewel het klooster geen eigen vaste priester heeft, kon de Liturgie geregeld gevierd worden. Vader Bart zal na de zomer niet terugkomen, omdat hij gaat verhuizen en het dan te ver voor hem is. Gelukkig kan vader Arkadi één keer in week 's morgens vroeg komen, en op veel zaterdagen komt vader Georgios uit Utrecht en soms andere priesters.

Gasten uit binnen- en buitenland vinden hier zoals altijd enkele dagen rust, en ook de zusters gaan soms naar een ander klooster op bezoek. Zo hebben we goede banden met de Braziliaanse zusters in Godoncourt (Noord Frankrijk). Ook bijzonder was na Pasen de reis naar Le Mans, naar het klooster van de heilige Silouan, waar we al jaren niet meer geweest waren. Daar konden we de Nederlandse monnik, broeder Pachom, ophalen, die via Nederland graag voor langere tijd naar de Athos wilde.

Al langer maken we kaarsen van bijenwas en het was fijn dat Svetlana, een parochiane uit Amsterdam, bij ons alles van dit handwerk wilde leren. We zijn heel blij met het goede resultaat: vanaf begin 2012 worden nu ook in de parochie van de heilige Nicolaas echte bijenwas-kaarsen gemaakt!

Maar dan trekken er donkere wolken over het klooster. Moeder Maria voelt zich in de zomer steeds zieker. Op 8 september, de dag van ons kerkfeest krijgt zij in het ziekenhuis het slechte nieuws te horen: kanker-uitzaaiingen overal, in botten, longen, en lever en later wordt er ook een kleine tumor in haar hoofd gevonden. Volgens de artsen is er weinig aan te doen, wat palliatieve zorg. Na drie weken komt zij ziek en zwak weer thuis. ... Deze zomer was er [toevallig?] met veel moeite van de gemeente toestemming gegeven om de begraafplaats in gebruik te kunnen nemen, wanneer de grond opgehoogd zou worden. Daar kwam heel wat bij kijken, maar het kerkhof werd mooi, en het was in orde voor het geval dat ...

Welke mensen en welke heiligen gebeden hebben, zullen we nooit weten. Een feit is dat eind januari 2012 blijkt dat 90% van de kankerplekken genezen zijn! We zijn ontroerd en verrast door de vele wensen en gebeden van zovelen. In die tijd wilde M. Maria liever geen bezoek, alleen kwamen er tegelijk enkele dierbare zusters logeren: M. Brigid uit Amerika, zusters uit Griekenland en zusters uit Godoncourt die ons kloostertje ineens enkele dagen vulden.

Op zondag 20 November was de grote dag dat er een ontvangst gehouden werd ter ere van de ingebruikname van de aanbouw. De volgende dag, op het feest van Tempelgang kwam onze metropoliet Panteleimon om de Liturgie te celebreren en de aanbouw in te zegenen. Gelukkig was moeder Maria toen al goed genoeg om deze feestelijke dagen mee te maken.




Tussen deze ups en downs door wordt er nog steeds gewerkt aan vertalingen. Met name de tekst van de Liturgie van de heilige Johannes Chrysostomus is nu al enige jaren in details doorgenomen samen met de 'vertaalcommissie' van de parochie van Amsterdam. We zijn tot een consensus gekomen en hopen volgend jaar (voorjaar 2012) tot een uitgave te komen, d.w.z. apart zal de parochie van Amsterdam een uitgave met Slavisch naast Nederlands gaan verzorgen, en ons klooster zal onder meer een uitgave met Grieks naast Nederlands voor de parochies van ons diocees maken. Het bijzondere zal zijn: een gezamenlijke Nederlandse tekst, maar elke uitgave zal eigen rubrieken hebben, omdat er door de eeuwen heen kleine verschillen gegroeid zijn tussen de Russische en Griekse gebruiken.

Op deze plaats ook nog eens: hartelijk dank aan allen die door hun gebeden en door financiële bijdragen de prachtige aanbouw mogelijk gemaakt hebben. De zusters hebben meteen de drie nieuwe slaapkamers in gebruik genomen, de boeken zijn al naar de nieuwe bibliotheek overgebracht en in het nieuwe ikonenatelier is de eerste ikoon geschilderd!


God zij dank voor dit bijzondere jaar.




Kroniek over het jaar 2010

Het jaar 2010 begon met de ingebruikname van een nieuwe kaarsenmakerij. Voor onze kapel, maar ook voor de parochie in Eindhoven en voor twee kleine parochies in België, maken we de kaarsen. Dat is een grote hoeveelheid, en de oude wasketel op het knusse houtkacheltje kon dat niet meer zo goed verwerken. De Deense dompelaars en de elektrische smeltketel verlichten het werk, dat niet alleen minder zwaar, maar ook veiliger is geworden. !

We zijn blij dat we in de Cypriotische Bisschop Porfyrios een vaste biechtvader gevonden hebben, die maandelijks de Liturgie komt vieren. Hij was monnik van het ons bekende klooster Machaira. Maar de Kerk had hem nodig, en de gehoorzaamheid riep hem als bisschop naar Brussel - we weten niet voor hoe lang - als vertegenwoordiger van de Kerk van Cyprus bij de EU. Het is belangrijk daar aandacht te vragen voor de leeggeplunderde kerken in het bezette Noord-Cyprus. Zelfs uit oude kerken zijn sedert 1974 r¨cksichtlos unieke fresco's en mozaïeken in stukjes weggezaagd en verkocht. Het feit dat er in de leeggeroofde ruïnes ook absoluut niet gebeden mag worden, is weer een duidelijk bewijs dat godsdienstvrijheid voor Turkije niet geldt. Tussen haakjes: vergeten we ook niet het feit dat de theologische school van Chalki nog steeds sedert 1971 door de Turkse staat gesloten is, zodat orthodoxe jongeren daar geen theologie kunnen studeren, terwijl anderzijds de oecumenisch patriarch alleen gekozen mag worden uit de orthodoxen die Turkije geboren zijn, een Turks paspoort hebben en dan ook nog van de Turkse shiervoor toestemming krijgen!

Half mei is het bijna zes en een half jaar dat vader Matthew voor ons de diensten heeft gecelebreerd. Na het vertrek van vader Matthew dienen verschillende priesters van dichterbij en verder weg in het klooster. Heel blij zijn we dat de Belgische vader Barth, ondanks zijn hoge leeftijd en zwakke gezondheid, bereid is gevonden om regelmatig de Liturgie te komen vieren. Ook de Franse priestermonnik Nicolas (Molinier) bracht hier enkele zomerweken door. Ook vader Willibrord probeert ons een keer per maand te helpen, als zijn werk het hem toelaat. Zo lukt het om meestal op zaterdag de Goddelijke Liturgie te vieren, en vaak ook op zondag. Vooral vader Georgios uit Utrecht komt hier vaak 's avonds heel laat nog naar toe rijden, om dan 's morgens vroeg weer als eerste in de kerk te zijn. We zijn alle priesters heel dankbaar!

Ondertussen gaat het werk aan de nieuwbouw langzaam verder. Begin mei gingen de dakpannen erop. Op de - blinde muur - verscheen het zgn. Kaufunger Kreuz, een -groet- van onze architect Klaus Hönig uit Kaufungen. In zijn woonplaats staat een duizend jaar oude (en toen dus orthodoxe) Heiligkreuz-Kirche. Daar is op een muur een mooi kruis-motief te zien, als het ware geweven. Dit motief is nu hier door de metselaars in iets uitspringende bakstenen nagemaakt.

Op het terrein aan de Vlosbergweg (parallelweg achter het klooster) is de oude garage gerenoveerd tot nieuwe kapel en helemaal ingericht; Natalia Petrovna schilderde vijf prachtige ikonen, en op 14 augustus vierden we met vader Arkadi daar de grote Vespers van het feest van de Ontslaping. Op het feest van de h. Andreas, de eerstgeroepene, heeft v. Georgios er de eerste Goddelijke Liturgie gecelebreerd, waarmee de kapel plechtig in gebruik is genomen.

Na de bouwvak is er weer volop gewerkt aan de aanbouw: Bepaalde stukken buitenmuur kregen een onderhoudsvrije gevelbetimmering. Binnen is de houtkachel gemetseld van leemstenen, en krijgen de ruimtes hun eigen karakter: met name het toekomstige ikonen-atelier is een schitterende ruimte, een heel lichte werkplaats in wording. In de herfst komen de stukadoors klaar en als eerste kan de kelder in gebruik genomen worden. Een handige Griekse kennis heeft de vloer betegeld, en op tijd konden als eersten de pompoenen uit de tuin daar een koel en vorstvrij onderdak vinden.
De volgende fase was het binnentimmerwerk, en begin 2011 konden de vloeren gelegd worden: in de kamers een eenvoudig laminaat, in de gangen en werkplaatsen tegels. Voor de bibliotheek kregen we zelfs al een aantal tweedehands boekenkasten, van rooms-katholieke paters van een sluitend missiehuis.
Stukje voor stukje komen we zo verder, dankzij de vele giften van een ruime vriendenkring en van de Griekse parochies in België.

Zo is het klooster een drukke bijenkorf: het werk in de tuin en in de kaarsenmakerij, het verbeteren van de kerkboeken, de zorg voor de kiosk, het ikonen opplakken en schilderen, de bezoekers en gasten, de bouwvakarbeiders, het huishoudelijk werk, al deze bezigheden vormen een lange reeks. Maar de werkzaamheden zijn ingebed in de andere reeks: de tijd van ieders persoonlijk gebed en de dagelijkse getijden, de diensten in de kerk. God zij dank voor deze rijkdom van de Orthodoxie!




Kroniek over het jaar 2009

Veel van onze aandacht gaat dit jaar uit naar de grote nieuwe aanbouw achter aan het zusterhuis. Afgelopen winter bleek dat er toch nog het een en ander ontbrak voor de bouwaanvraag, er waren geen sonderingen voor bodemonderzoek gedaan. Er lag in januari zelfs al een laagje sneeuw toen de mannen met hun speciale vrachtwagen en apparatuur aan de gang gingen. Niemand had verwacht dat de uitslag ongunstig zou zijn. Maar ja, misschien zijn ze gestoten op een oude eierkool, zoals die hier rond het huis vaak gevonden worden? Het resultaat was weer allerlei uitstel. Er moest een plan opgesteld worden voor een gedeeltelijke bodemsanering en vanwege een laag veen werd er bepaald dat er zelfs 17 betonpalen gestort moesten worden. Het getal 17 staat in het Hebreeuws voor de naam van God, dus zijn we blij dat ook dit gebouw - net als ons hele leven - op aan God toegewijde pilaren steunt. In de herfst is de bouw van de muren echt begonnen, eind van het jaar ligt de verdiepingsvloer erop. We gaan met goede moed 2010 tegemoet, zoals het er nu financieel voor staat kunnen we het gebouw op z'n minst wind- en waterdicht krijgen. Voor de afwerking en inrichting is nu nog niet genoeg geld, beetje bij beetje hopen we dit voor elkaar te krijgen. Op deze plaats nogmaals heel hartelijk dank aan alle weldoeners, die dit ongelofelijk mooie gebouw samen mogelijk hebben gemaakt!

Het is een droom, een plan van jaren geleden, dat nu langzaam maar zeker in vervulling gaat. Het doel is een ruime bibliotheek, een beter ikonenatelier en enkele extra kamers voor werk en/of als cellen (slaapkamers) voor de zusters. De bestaande 'huiskamer' , onze vroegere bibliotheek, is nu al in gebruik als nieuwe refter, - met nieuwe dubbelglas ramen - waar we er met meer dan 15 mensen kunnen eten. Ook al zijn er nu geen novicen, wel zijn er meestal wel een of twee personen die voor langere tijd met ons meeleven, en het aantal gasten is ook toegenomen. Deze gasten die voor enkele dagen hier logeren, eten samen met de zusters in de refter. Een vaste gast is ook onze nieuwe onderhouds - en tuinman, de kunstenaar Hans, die drie keer in de week helemaal uit Eindhoven komt scooteren, om ons te helpen met het onderhoud van gebouwen en het terrein.

Het is altijd een bijzondere vreugde om monialen uit andere kloosters te mogen ontvangen. De Amerikaanse moeder Cornelia, die meestal in Rusland woont, is de laatste jaren een geregelde gast. Dit jaar werden we ook bezocht door enkele Braziliaanse zusters uit het klooster in Godoncourt in Frankrijk, die wij al enkele keren hadden opgezocht. Ook de zusters van Minsk overnachten graag bij ons wanneer zij in Nederland hun waren komen verkopen. Dit jaar kwam ook de Nederlandse zuster Elizabeth weer enkele dagen bij ons en wat langer bleef haar medezuster Christina. In de herfst komt de Amerikaanse zuster Christina, zij hoopt hier een jaar of langer te blijven, om hier wat ervaring op te doen.

Nu Dorothea weer terug is in haar huis op de Vlosbergweg, besluit zij een oud plan aan te pakken: Omdat dit terrein is toegewijd aan de Ontslaping van de Moeder Gods, was er jaren geleden in de vervallen garage een soort primitieve kapel ingericht, ter ere van de Ontslaping. Dit jaar werd begonnen deze garage op te knappen., o.a. met hulp van orthodoxe jongeren. Want met westers Pinksteren hield ONJ weer hun jaarlijks weekend op de camping vlak bij het klooster. Veel helpende handen hebben ondertussen aan de kapel gewerkt. Alle wanden zijn betimmerd, net zoals de kapel in het klooster. Er is in november ook een begin gemaakt met de nieuwe ikonen, geschilderd door Natalia Petrovna. De gerenoveerde kapel zal worden toegewijd aan de Ontslaping van de Moeder Gods en de hgrootvorstin, moniale en martelares Elizabeth.

Ook de cel (het tuinhuis) van zuster Johanna wordt deze zomer grondig gerenoveerd. Ook hier zijn er veel handen die heel veel werk verzetten. Er wordt getimmerd, geschuurd, geverfd en rondom wordt het terrein opgeknapt.

Maar ook het golfplaten dak van de kerk en het archondariki krijgt een bijzondere beurt. Op de golfplaten was teveel mos gegroeid, zodat het deklaagje beschadigd was. Met heel veel geduld is het dak schoongemaakt en een handige Litouwse kennis heeft er een speciale coating op aangebracht. Geen kleine klus, het ging om meer dan 200 vierkante meter in de warme zomerzon! In dezelfde zomer wordt er door door Willibrord en zijn zwager Justus hard gewerkt aan de waterpomp van de nieuwe moestuin. Ook daar zijn heel wat zweetdruppels gevallen! Gelukkig werkt alles nu prima, en er was dit jaar dan ook een prachtige oogst: groente voor een groot deel van het jaar voor de zusters en de gasten!

Dit zijn enkele uitspringende gebeurtenissen, het 'gewone' handwerk van de zusters wil ik toch niet onvermeld laten. Er zijn weer enkele mooie ikonen geschilderd, er zijn heel veel mooie ikonen opgeplakt en er zijn heel veel kaarsen gemaakt voor onze kerk en voor enkele parochies. Om de kaarsen wat gemakkelijker en vooral wat veiliger te kunnen maken, hopen we binnenkort gebruik te gaan maken van twee elektrische smeltketels, in plaats van de ketel op het houtkacheltje en in plaats van de au-bain-marie-pan op een butagasstelletje.

God zij dank voor alles!




Kroniek over het jaar 2008

Na een jaar met heel veel activiteiten in 2007, leek 2008 een soort pas op de plaats (stilte voor de storm?). Voor onze gemeenschap was het ingrijpend dat om verschillende redenen de twee novicen het hebben moeten opgeven. In de herfst kwam een niet-orthodoxe een half jaar met ons meeleven en begin 2009 meldde zich een jonge postulante.

Het is heel goed dat er mensen zijn die de stap naar het kloosterleven willen verkennen. We beseffen wel steeds meer dat die stap voor de meerderheid van de orthodoxen in ons land toch heel groot is, ik vermoed zelfs dat er een negatieve invloed uit kan gaan van de enorme leegloop van de Rooms-katholieke kloosters. De bekende broeders en zusters van de actieve congregaties zijn de laatste 30 jaar van het straatbeeld verdwenen. Eerst namen zij burgerkleding aan en daarna verdwenen zij in de kloosterbejaardenoorden. Ook de rooms-katholieke contemplatieve ordes hebben het moeilijk. Veel kloosters zijn gesloten, er zijn nauwelijks of geen novicen. Zo 'weet' de doorsnee Nederlander dat het kloosterleven heeft afgedaan, het is iets uit grootmoeders tijd.

Velen weten niet dat het in de orthodoxe kerk anders ligt, dat overal waar de orthodoxie aanwezig is, waar gelovigen zich verdiepen in het geloof, ook steeds mensen zijn die hun leven willen toewijden aan God, door een gemeenschappelijk, eenvoudig leven, waarbij goede omstandigheden geschapen worden voor het gebedsleven. Daarom is het zo goed dat belangstellenden enige tijd kunnen 'meeleven', om te zien of zij dit leven kunnen en willen gaan leiden.

We beginnen het jaar met een bijzondere dag in Berkel-Enschot, waar we uitgenodigd zijn door de zusters Trappistinnen. Het is een kloostergemeenschap waarmee wij al enige tijd vriendschappelijk contact hebben. Zij hadden het boek 'Bloedig Pasen' in de refter gelezen, en dat was mede de aanleiding voor allerlei vragen over orthodox kloosterleven. Ook lieten we een keer een video zien over Optina, wat natuurlijk een mooie achtergrond gaf bij de verhalen uit het boek over de drie monnik-martelaren.

In januari gaat het definitieve ontwerp van het eigen bestemmingsplan van het klooster naar de gemeenteraad. Voor dat alles rond was bij de gemeente en bij de provicie gingen er nog een flink aantal maanden overheen, maar in de zomer werd het uitgebreide plan eindelijk goedgekeurd, waardoor we nu pas echt in staat zijn bouwvergunning aan te vragen.

Evenals vorig jaar wordt er verder gewerkt aan de verbeteringen van liturgische teksten. Dit jaar zijn o.a. de Basiliusliturgie en de Dienst van de Voorafgewijde Gaven herzien. Ook de Griekse muziek gaat steeds iets beter, af en toe leren we weer nieuwe melodieën.

Ondertussen hebben we gehoord dat 'onze' vader Meletios naar Californië gaat verhuizen om daar abt te worden van het klooster van de H. Joan van Shanghai en San Francisco. Voor ons en voor velen in Nederland een teleurstelling, maar we begrijpen dat hem daar een heel belangrijke taak wacht.

In de Grote Vasten had de OJN een heel geanimeerd weekend op 'hun' camping hier vlak bij, met de diensten en een groot deel van de dag hier in het klooster.

In juni is hier in ons klooster de Verenigingsdag gehouden. Bij die gelegenheid hield vader Sergei Ovsiannikov een indrukwekkende lezing o.a. over de gebruiken rond de biecht en het ontvangen van de Heilige Communie. Dit was zo belangrijk omdat hij de verschillen in de gebruiken tussen met name de Russische en de Griekse kerk zo goed kent en er met veel respect en inzicht over kan spreken!

Wat de plannen betreft van de aanbouw aan het huis: zonder echt te gaan bouwen is er wel veel 'voorwerk' gedaan. Onze ruime huiskamer [en vroegere bibliotheek] werd als nieuwe refter ingericht, de oude refter werd veranderd in werkkamer voor het printen van onze liturgische boeken. De bouwaanvraag kon ingediend worden, er was nog geregeld overleg over details met de architect. Omdat de moestuin plaats moest maken voor de bouwmaterialen, werd er een nieuwe moestuin aangelegd, en ook zelfs een extra [tijdelijke] oprit voor het vrachtverkeer. Het eind van alle papierwerk schijnt in zicht, zodat we nu heel benieuwd zijn in hoeverre [ook financieel gezien] de bouwplannen in 2009 verwezenlijkt kunnen worden.

Ook dit jaar konden we veel pelgrims ontvangen, gasten uit Nederland en uit het buitenland, die voor een weekend of enkele dagen door de weeks kwamen logeren, om hier in de stilte van het klooster tot rust en tot geloofsverdieping te komen.

God zij dank voor alles!




Kroniek over het jaar 2007

Met dank aan God kijken we terug op een rijk en gezegend 2007. Dankbaar omdat ons klooster dankzij de hulp van velen - met hun gebeden en talenten, hun gaven, hun penninkske's, - hier mag groeien en bloeien.

Dit jaar ontvingen twee zusters het schima: in februari zr. Païsia (uit handen van de Amerikaanse archimandriet Alexis uit een metochion van het Athosklooster Karakallou) en in het najaar zr. Makrina (uit handen van hegoumen Filotheos). De Engelse Marina kwam in augustus als postulant, nadat zij een jaar lang al haar vrije dagen hier had doorgebracht. Voor de Vespers van 3 oktober werd haar zwarte kleding gezegend door vader Filotheos en zo werd ze een novice. Want vader Filotheos, geestelijk vader en abt van het klooster Karakallou, is hier voor een kort bezoek samen met vader Alexis. 's Morgens in de beslotenheid van een vroege Goddelijke Liturgie voltrekt hij samen met vader Alexis de wijding van zuster Makrina (aflegging van de geloften), waarbij niet alleen onze priester vader Matthew, maar ook vader Meletios (Webber) aanwezig is, zodat de indrukwekkende dienst in de drie talen van het klooster gehouden kon worden: Grieks, Engels en Nederlands.

We zijn dit jaar enthousiast verder gegaan met het 'project' om Nederlandse tekst op byzantijnse melodieën te zingen. Kerkmusicus Jan van Biezen komt op bezoek, en maakt ons enthousiast voor het zingen van de Paascanon op een oude melodie, die hij ooit uit een handschrift ontcijferd had. Ook met vader Stavros, de eerste zanger van de kathedraal van Brussel, bespreken we de moeilijkheden en mogelijkheden. Gedurende de Paastijd leren we de Paascanon, op de gebruikelijke Griekse melodie.
Lang geleden had vader Adriaan de smeekcanon tot de Moeder Gods op de Griekse melodie gearrangeerd (zie: Horologion Den Haag). Na een poosje oefenen, met hier en daar wat aanvullingen, kunnen we deze nu vrij vlot zingen en we zijn daar heel blij mee, want gewoonlijk bidden we die smeekcanon op maandag, woensdag en vrijdag om 12.00 uur. Ook de canon van de voorbereiding op de communie leren we nu in zijn geheel zingen; het is fijn om deze bekende tekst zo anders te ervaren wanneer je die zingt. Was het niet de kerkvader Ambrosius die zei: zingen is tweemaal bidden?
We leggen ook contact met de priester vader Panteleimon van de Griekse parochie in Peronnes bij Charleroi, die enthousiast aan eenzelfde project werkt: Franse tekst op de Byzantijnse melodieën. Zijn parochie, die half uit Griekstaligen en half uit Franstaligen bestaat, heeft een goed koor dat beurtelings in beide talen dezelfde melodieën zingt. Op de Griekse dag van ons kloosterfeest maken we kennis met Michalis Koullias. Hij komt als het ware uit de hemel vallen: Hij is een half Griekse - half Nederlandse 'psaltis', een voorzanger en professioneel musicus, die uit Griekenland is gekomen om een post-doctoraal aan het Utrechtse Conservatorium te doen. Hij wil in zijn vrije tijd ons wat helpen met zingen en hij kan de muziek voor de Nederlandse teksten componeren. Wonderlijk hoe God de lijntjes van ons leven zo leidt, dat op Zijn tijd deze mensen ons pad kruisen!

Eenzelfde verwondering overviel ons na de kennismaking met de Engelse, maar goed Nederlands sprekende, vader Meletios, die belooft ons maandelijks enkele dagen te bezoeken. Vader Meletios was lange tijd parochiepriester in Engeland en Amerika, onder het patriarchaat van Constantinopel. Momenteel helpt hij in het weekend vaak in de Russisch-orthodoxe Kerk in Amsterdam. Zijn speciale zorg gaat uit naar mensen die de strijd met een verslaving willen aangaan.

Als de houten snelweg-kapel langs de A1 (zie kroniek parochie Deventer vorig jaar) moet worden ontmanteld, ligt er de vraag of deze misschien op ons kloosterterrein een definitief plaatsje kan krijgen. We aarzelen, want het schijnt heel ingewikkeld, met reguliere bouwvergunning e.d. Rob de Groot, de kunstenaar-maker, stelt voor de gedemonteerde kapel op 26 juni bij ons brengen. Dat blijkt precies de feestdag van de Ikoon Hodigitria te zijn, op die dag kunnen we de kapel toch niet weigeren? Een bestektekening blijkt voor de gemeente toch echt nodig en wordt door een bevriende oud-architekt en zijn zoon (student-architekt) binnen enkele dagen gemaakt. Eind augustus legt Vader Matthew de eerste steen, en Stavros, een Griekse vriend van het klooster met twee gouden handen, begint alvast met het fundament. Op 4 september komt Rob de Hodigitria-kapel plaatsen. De leerling-timmerman Daniël helpt mee met de opbouw. Zo is het gelukt om voor het kerkfeest het nieuwe kapelletje klaar te hebben, met enkele ikonen erin, grind en wat bloemen eromheen ... Hierna blijft Daniël in het klooster helpen voor onbepaalde tijd; gelukkig heeft hij op zijn naamdag na acht jaar (!) een verblijfsvergunning gekregen.

Het is echter in deze zelfde tijd dat we meeleven met Griekenland, dat geteisterd wordt door catastrofale bosbranden. Ook rondom het klooster Boura op de Peleponesus, waar we veel contact mee hebben, verbrandt alles tot diep in de grond tot op enkele meters van de kloostergebouwen zelf, die door een Wonder gespaard blijven. De ijlings geëvacueerde zusters mochten na twee dagen terugkeren. Het groene 'arkadische' landschap rondom is nu veranderd in een troosteloos zwartgeblakerd en asgrijs maanlandschap, waarbij elk windje stofwolken doet opwaaien, en de regen de weinige grond wegspoelt. Het zal jaren duren voor nieuw te planten olijfbomen weer voldoende vrucht zullen opbrengen.

Op zaterdagmorgen 3 november ontvangen we het bericht van het overlijden van vader Pachom. Vader Matthew en vader Jozef vertrekken meteen met enkele zusters en een aantal gelovigen naar het verzorgingshuis in Mill om er het eerste Trisagion te bidden. Het was goed om daar samen te zijn, om bij vader Pachom te bidden en te zingen. We vergeten niet dat de Brabantse gastvrijheid van vader Pachom de aanleiding is geweest dat moeder Maria 20 jaar geleden in Noord-Brabant is neergestreken. Eeuwige gedachtenis!

Met de komst van de novice Marina wordt het ruimtegebrek weer groter, want waar slaapt en werkt een achtste zuster? Het ontwerp van het nieuwe bestemmingsplan van het klooster, dat nodig is voor onze bouwplannen, gaat zeer binnenkort naar de provincie. De giften en toezeggingen voor een grote aanbouw aan het zusterhuis dekken nu twee-derde van de begrootte kosten, en stellen ons in staat binnenkort de bouwvergunning aan te vragen. Daarover meer in de kroniek over 2008, hopen we.




Kroniek over het jaar 2006

Vlak voor Kerstmis 2005 treedt zuster Dorothea Smolders in als postulante en krijgt een eigen "cel&" [kamer] in huis. Postulant is iemand die komt "postulare" dit wil zeggen. vragen, om in de gemeenschap opgenomen te worden.
Op 2 februari, het Feest van de Ontmoeting ontvangt zuster Olympiada het Grote Schima uit handen van metropoliet Panteleimon, en krijgt de nieuwe naam Andrea, naar de apostel Andreas.

In het voorjaar van 2006 gaat het Klooster ON_LINE met een eigen website (www.orthodoxasten.nl). En zo is er weer een nieuw monnikenwerkje bijgekomen. Maar het is fijn te zien, hoe de site een middel is voor volstrekt onbekenden om in contact te komen met het klooster, om vragen te stellen, enz.

OJN (voorheen Syndesmos) houdt traditiegetrouw hun weekend in en bij het klooster; o.a. vader Dominique geeft een lezing, en ook abouna Josief van de Koptische parochie in Eindhoven komt om deel te nemen aan het programma, en vragen te beantwoorden.

Eind juni is Bernard Frinking hier te gast met een groepje ikonenschilders, die ook geïnteresseerd zijn in zijn bijbelstudie. Het is precies de tijd dat de bessen rijp zijn en geplukt en gerist moeten worden, de cursisten helpen in hun spaarzame vrije uurtjes ijverig mee.

Als het kerkfeest in zicht komt krijgen we de kriebels om het terrein weer verder op te knappen. Eigenlijk begon alles met grindtegels, die we van een buurvrouw gekregen hebben. Ongeveer 50 m2, die heel lelijk op pallets op de parkeerplaats liggen te wachten op onze inspiratie over een goede bestemming. We vinden een buurman-stratemaker die er een verhard pad van kan maken langs de sloot. Pardon, "onze sloot" is geen sloot maar heet de Voordeeldonkse Broekloop. Het pad wordt pas echt "af" als er in het midden van de "gastenwei" een prieeltje geplaatst wordt: een dak boven het hoofd van de bisschop als hij de broodwijding, "artoklasia", doet op het kerkfeest, en een plek waar we door het jaar heen de kleine waterwijdingen kunnen vieren. Op het prieeltje prijkt een mooi eenvoudig kruis, een imitatie van het gouden kruis op de koepel van de Griekse Kerk in Br¨hl.
Maanden lang is er veel overleg geweest met de gemeente over een eigen begraafplaats voor de zusters. Omdat dat nu wel in orde is, kunnen we die alvast markeren, en wordt een taxushaag geplant, en onze inmiddels buurman-priester-timmerman vader Jozef Moes maakt een mooi heel groot houten kruis. Het is nu zelfs vanaf de weg voor iedereen duidelijk dat daar ons kerkhof is, alsof het er altijd geweest is!
Op 8 september, na de feestelijke liturgie, wordt de begraafplaats ingezegend. De dag erna op het Griekse Kerkfeest, is hulpbisschop Bartholomeus van Bonn te gast, hij is de hoofdcelebrant, samen met onze metropoliet Panteleimon en bisschop Maximus, en een groot aantal priesters van binnen- en buitenland [zie foto"s op de website].

Na het verzamelen van al de spullen van het kerkfeest blijkt de oude opslagplaats [schaapsstal] wel heel krakkemikkerig en moeilijk schoon te houden. De knoop wordt doorgehakt: op 24 september, wordt een nieuwe schuur ingewijd en krijgt als beschermheilige de H. Thekla. Met een nieuwe aanleg van buitenverlichting langs het "slootpad" kunnen we nu met een veiliger gevoel de winter in.

Op 7 december, wanneer archimandriet Grigorios van de Athos op bezoek is, wordt zuster Dorothea in het zwart ingekleed. Na een jaar "postulante" geweest te zijn, is ze nu "novice" geworden.

Het jaar 2006 is ook het jaar dat we, meer en meer, proberen om Nederlandse teksten te gaan zingen op een Byzantijnse melodie. We worden mede aangespoord door de hulpvraag van de Griekse priester vader Georgios in Utrecht, die geregeld ook Nederlands gebruikt, en dan niet "uit de toon wil vallen" met de rest van de daar gebruikelijke melodieën. De zusters leren nu het Arabisch-lijkende (!) Byzantijns neumenschrift om gemakkelijker de oorsponkelijke melodiën te leren zingen. Op de korendag in Utrecht, op 14 oktober, laten we iets horen van deze Griekse muziek. Wanneer vader Grigorios begin december de Goddelijke Liturgie celebreert, kunnen koor en priester gemakkelijker op elkaar aansluiten. En als op tweede kerstdag onze metropoliet Panteleimon komt celebreren, blijkt dat klerus en koor probleemloos om en om het "Gij allen die in Christus zijt gedoopt…" zingen: de metropoliet en zijn diaken in het Grieks, wij in het Nederlands, maar op dezelfde, bekende, Griekse melodie. Ook de parochie van Amersfoort heeft twee koorleden met interesse, die hier kwamen oefenen. Op dit moment zitten we vooral te springen om deskundigen die zowel Byzantijnse muziek als het Nederlands machtig zijn [of dit willen leren] om voor de Nederlandse teksten passende melodieën te arrangeren, want het aanpassen van de tekst aan de melodie, is natuurlijk niet de aangewezen weg. In het begin van de Grote Vasten [2007] is de Griekse priester-koordirigent vader Stavros uit Brussel ons een dagje komen helpen. Het resultaat was een historische dag: op de zondag van de Orthodoxie zong het Griekse koor in de kathedraal in Brussel het "Heilige God" in het Nederlands!!!

We kijken terug op een gezegend jaar en van hieruit bedanken we onze vriendenkring, bekenden en bezoekers die allen samen dit klooster mogelijk maken.


God zij dank voor alles.



Kroniek over het jaar 2005


In 2005 ging veel van onze tijd en aandacht naar de bouw en de afwerking van het nieuwe archondariki [de ontvangstruimte] en het gastenverblijf.

Eind 2004 kon de aannemer beginnen met de bouw van het nieuwe gastenverblijf. Een gebouw met 5 kleine eenpersoons slaapkamers, een keukentje en sanitair, waar gasten enkele dagen kunnen overnachten. Tegelijkertijd werd het oude gastenverblijf, in het verlengde van de kerk, gerenoveerd en veranderd in een zaaltje met sanitair voor bezoekers. De nieuwe ingang aan de westzijde kan gebruikt worden op feestdagen en wanneer er een processie gehouden wordt, zoals in de Paasnacht.

Begin juli was moeder Maria door het patriarchaat uitgenodigd om in een klein gezelschap onze patriarch Bartholomeos te vergezellen op een bezoek aan Kappadocië. Het was heel bijzonder deze beminnelijke man van dichtbij mee te maken. Vriendelijk, rustig, en vooral vastberaden om zich niet uit het veld te laten slaan door de grote problemen en de diverse aanslagen die op hem gepleegd zijn. De pelgrimage zelf geeft gemengde gevoelens: Goddelijke Liturgie in een ontluisterde kerk, toegestaan door de plaatselijke burgemeester, maar zeker niet gewild door een vijandige omgeving. Griekse mensen die er met enthousiasme komen en dan aanwijzen: dit huis heeft mijn grootvader gebouwd, kijk, hier staat onze naam nog, en in deze kerk die nu moskee is, is mijn vader gedoopt ...

De patriarch is al blij dat sommige kerken museum zijn geworden, o.a. meerdere grot-kerken met prachtige fresco's uit de 11e en 12e eeuw in Kappadocië. Hij hoopt op toetreding tot de EU, want dan zou er grotere godsdienstvrijheid moeten komen. Nu mogen er alleen binnen een bepaald gebied in Constantinopel enkele Grieks-orthodoxe kerken functioneren. Buiten dat gebied mogen trouwens helemaal geen Grieks-orthodoxen wonen. Het kloostertje in Constantinopel van de "Moeder Gods van de levenschenkende Bron", waar de graven zijn van de patriarchen, wordt door zusters - bij toerbeurt uit Griekenland - open gehouden. Er zijn drie bewakers, die de poort 24 uur per dag moeten bewaken. Een van hen is gewapend. Niet iedereen in Nederland weet dat onze Oecumenische patriarch "gekozen" wordt op voorwaarde dat hij een geboren Turk is, met Turks paspoort en dat de regering het eens moet zijn met de keuze, waarbij komt dat de enige orthodoxe theologische school "Chalki" sedert 1974.

In de zomermaanden wordt er in ons klooster heel wat werk verzet door de zusters en enkele vrijwilligers met de afwerking van de nieuwe gebouwen. Het komt allemaal klaar voor het kerkfeest van 8 september. Zelfs de mooie Moeder-Gods-ikoon boven de ingang van het gastenverblijf. Dan kan dit ingezegend worden door onze metropoliet Panteleimon. Dit jaar is er voor de ruim 600 bezoekers genoeg ruimte op het nieuwe stuk land, waar gelukkig al een redelijk sterke grasmat groeit.
Tussendoor was het ook de tijd voor veel tuinwerk, de eerste groenten gaan in de diepvries en er kan heerlijke jam gemaakt worden van de rijpe bessen.

Twee zusters hebben de 'plechtige geloften' afgelegd, zij ontvingen het "grote schima", volgens de Griekse kloostertraditie.

Kerstmis 2005 is onze gemeenschap uitgebreid met een postulante, en in 2006 zal er misschien nog een tweede postulante komen. Dit is een extra aanleiding om verder te werken aan de al eerder begonnen uitbreidingsplannen. Na de zorg voor de ontvangstruimte en de slaapkamers voor onze gasten, zijn nu de zusters zelf aan de beurt. In het bestaande huis is te weinig ruimte voor (meer dan) zeven zusters. Zodra er voldoende fondsen beschikbaar zijn hopen we het bestaande huis te kunnen verlengen. We dromen van een nieuw ikonenschilder-atelier op het Noorden en een ruimere bibliotheek, met twee of drie nieuwe slaapkamers.

Dank aan alle weldoeners en vrijwilligers en bovenal dank aan de Alheilige Moeder Gods - onder haar hoede weten we ons geborgen.